Kalemin Rüyası

olmazlar içinde hep bi varoluştum ben
karanlıklar içinde hep bi ışık
karamsarlıklar içinde kaybolan hayatımdaki
tüm insanlara inat hep bi umuttum

karanlık bi gecede güneşin aydınlattığı ufuktum
ama artık yoruldum
çok koştum hep güçlü oldum
ama şimdi tüm bunları unuttum

ŞİMDİ YORULDUM YOK OLDUM

......SAMET ÇETİN....

Hayat soluk aldıkça mı devam eder sanıyorsun

sen olmadan aldığım nefesi sen nefes mi sayıyorsun

sensiz olacaksa bu hayat aldığım son nefes bu olsun


eğer sensiz nefes almak kaderse güneş bile buz kesip donsun...

Bir elimde kağıt bir elimde kalem.cebir çalışmaya çalışıyorum...aldığım her alt grubun adı H,aldığım her sayı karmaşık sayı çünkü içinde İ var,örnek her sayı A ve tüm bölenler kümesi hep L , seni mi yaşıyorum yoksa ders mi çalışıyorum işte bu da içinden çıkılmaz çok bilinmeyenli bir denklem HİLALİM....

Hayat bazen bir sokak çocuğunun cebinde para aşaması kadar boş,bir şelaleye yaklastiginda akıntının tersine kürek çekmek kadar çaresiz ve anlamsız,içinde fırtınalar koptuğu halde sırf o üzülmesin diye "naber?" sorusuna "iyiyim" demek kadar yalan,belki de hiç değmeyeceğini bile bile birşeyler uğruna feda edilecek kadar değersiz,sevdiğinin en acı sözlerini duyuran büyük bir haberci ve yaşamaya hiçbir zaman doyamayacagin bir zaman birimidir bazen....